Önce Öfke Sonra Pişmanlık Yaşamak - MiskinAdam
PSİKOLOJİK

Önce Öfke Sonra Pişmanlık Yaşamak

Önce “öfke” duygusunu ve neden öfkelendiğimizi hatırlamak için Prof. Dr. İrem Yaluğ Ulubil’in yazısından alıntıladığım bazı bölümleri paylaşmak istiyorum: 

-Öfke, kişinin haz alma duygusunu engelleyen her türlü durum, olay ya da kişiye karşı geliştirdiği bir duygudur. 

-Öfke, çok önemli ve güçlü özelliklere sahip en temel duygulardan biridir. 

-Öfke kendimizi ve sevdiklerimizi korumak gibi bir amaca hizmet eder. 

-İstediğine ulaşamama, engellenme, beklentilerinin karşılanmaması, yetersizlik duygusu, yalnızlık, itilmişlik, bir takım haksızlıklara veya saygısızlıklara maruz kalma, doğru anlaşılamadığını hissetme gibi durumlar öfkeyi ortaya çıkaran diğer durumlardır.

Prof. Dr. İrem Yaluğ Ulubil

Şimdi de çok kısaca pişmanlık duygusunu hatırlatmak istiyorum.

İnsanın belirli bir eylemi yerine getirdikten sonra üzüntü, utanç, mahcubiyet veya suçluluk karışımı bir duygu hissetmesi; “Keşke öyle yapmasaydım!” diye düşünmesidir. Wikipedia

Pişmanlık, yıpratıcı olduğu kadar, içtenlikle kabul edildiğinde insanı geliştiren de bir duygudur. Tıpkı Wikipedia’da belirtiğildiği gibi insan “keşke öyle yapmasaydım” derken samimiyse, bir daha öyle davranmama konusunda gayret göstereceğinde de samimidir bence. 

Şimdi, kendi hayatınızla bağdaştırabileceğiniz şekilde kendi çıkardığım derslere geçiyorum:

Size bir iyi bir kötü yanımdan bahsedeyim. 

👍 İlişkilerime (eş, dost, arkadaş, sevgili) son derece özen gösteren biriyim ve bunu, beni tanıyan herkes onaylayacaktır. Bu konuda kendime güveniyorum. 

👎 Aşırı öfkeli biriyim. Eskiden eşyalara zarar verme şeklinde açığa çıkardığım öfkemi yıllardır dizginlediğimi zannederken aslında yönünü değiştirmiş, yazılarıma yansıtmışım. (Her zaman değil tabii. Öfkeli olduğum anlarda sadece)

Böylece fark ettim ki öfke anında dizginleyemediğim davranışlarım, yıllarca emek verdiğim insanlara zarar veriyor. Özellikle de yol ayrımlarında yapıyorum bunu. Oysa ben, gerektiği noktalarda yol ayrımlarını da faydalı bulan, yol arkadaşını daima güzel sözlerle uğurlayan biriyim. Genellikle vedalaşırken değil, sonrasında beliriyor öfkem…

Ne zaman ki yolun devamını tek başıma yürüyorum ve yürürken bir şeyler düşlüyorum, işte, o zaman yönetemediğim duygularım öfkelenmeme, öfkelenmem birilerini incitecek yazılara, birini incitmiş olmak ise bende pişmanlık duygusuna dönüşüyor. Böyle bir kısır döngüde debelenip duruyorum. Bu durumda ne yapmam gerekiyor? 

Tabii ki şu an yaptığım ve okurlara her zaman önerdiğim gibi, davranışlarımı tetikleyen duygularımı doğru anlamam, yani içe dönmem gerekiyor. Bu defa sana tavsiye vermek yerine bir örnek olarak kendimi masaya yatırıyorum ve gözünün önünde kendi söküğümü dikmeye çalışıyorum sevgili okur. Bana faydası olacağına inandığım gibi, sana da faydalı olmasını umuyorum. 

Öfke ve pişmanlığın tanımlarını hatırlatacak araştırmalar yapmam iyi oldu. Böylece öfke kontrolünde her ne kadar iyi mesafe katetmiş olsam da yeterli mesafeyi henüz  katedemeğimi anlamış oldum. Aynı şekilde beni en çok öfkelendiren durumları hatırlamış oldum: 

  1. Çok sevdiğim veya istediğim bir şeyin, benim iradem dışında bir engele takılması, yani engellenmiş hissetmek.
  2. Sevdiğim insanların benden sonra kaba insanlarla muhatap olma ihtimalinin bende yarattığı kaygı ve buna karşılık sevdiklerimi koruma içgüdümün yarattığı gerilim. 
  3. Bir takım haksızlıklara veya saygısızlıklara maruz kaldığımı düşünmek

İşte beni en çok öfkelendiren üç maddeyi belirledim. Sonra da bu durumları nasıl aşabileceğimi düşünürken aşırı duygusal bir insan olduğumu (hep söylerler zaten) hatırladım ve her şeyde olduğu gibi burada da dengenin önemli olduğunu kendime hatırlatarak aşağıdaki mantıksal adımları hayatıma uygulamaya başladım. Bugün başladım: 

  1. Madde için: Hayat engellerle veya sınırlarla dolu. Her şeyin istediğim gibi olmayışını kabullenebilmem, bazı durumlarda kabule geçebilmem gerekiyor. 
  2. Madde için: Sevdiklerimle yol ayrımına geldiğimde onların bundan sonraki hayatını düşünmem ve korumacı davranmam üzerime vazife değil. Ayrıca onlar, aptal insanlar olmadıklarına göre, yine iyi insanlarla muhatap olmayı tercih edeceklerdir. Kaygılanmama gerek yok.
  3. Madde için: Ben de sevdiklerime bazı zamanlarda haksızlık bazı zamanlarda ise saygısızlık yapmış olabilirim. İnsanız ve hata yaparız. Daha hoşgörülü olmaya gayret etmeliyim ve sevdiklerimin beni bile isteye incitmediklerini hatırlamalıyım. Hepimizin mizacı ve özellikleri farklı olabilir. Farklarımızı anlama ve kabullenme konusunda daha özverili olmalıyım.

Dolayısıyla sevgili okur, yol ayrımlarında sevgi dolu sözcüklerle uğurladığım insanları bundan sonra da sevgi ve saygıyla hatırlamak, onların da beni aynı şekilde hatırlayabilmesini sağlamak, yaşanan güzel günlere ve anılara haksızlık etmemek için elimden gelen çabayı gösterdiğimi, bu içe dönüşün de o çabalardan biri olduğunu, senin de bu yaklaşımla hem kendi duygularını hem de diğer insanların duygularını koruyabileceğini hatırlamak ve hatırlatmak istedim. 

Ayrıca uzun yıllar psikoterapi almış biri olarak bu metodun oldukça işe yaradığını bir kez daha hatırlatmak istiyorum. Kimseyi suçlamanın anlamı yok. Gerçekten suçlu olsalar bile suçlayıcı ifadelerin çözümde hiçbir payı yok. Affetmeyi öğrenmeliyiz; ilk önce kendimizi… Kendimizi affetmeyi başardığımızda diğer insanları da affedebiliriz. Bu bizi hafifletir ve daha mutlu, aynı zamanda daha erdemli insanlara dönüşürüz. 

Yollarımı ayırdığım bütün insanları ve kendimi affettim. Umarım onlar da beni affedebilirler. 

Suçlamak, nefret yüklenmeye sebep olur ve nefret, sadece kişinin kendisini değil, çevresindeki herkesi zehirleyebilecek güçte bir duygudur. Bazen yolları ayırmak gerekir ve bazı yol ayrımları, yoldaşların bundan sonraki hayatını daha huzurlu yaşayabilmesi için faydalıdır. Suçlamaya gerek yok. Sevgi konusunda samimiysek, yol ayrımlarında da samimi olmamız gerekir. 

Sevdiklerimi üzdüğüm için pişmanım. Pişmanlık konusunda samimiyim. Onları ve kendimi affettim. Affetme konusunda da samimiyim. Hepimizin yolu sevgiden geçer umarım.

İyi yolculuklar, sevgiler…


Yeni yazılarımı Instagram'da duyuruyorum. Takip et, iletişimde kalalım ✔️

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yeni yorumları e-posta aracılığıyla bana bildir. Ayrıca yorum yapmadan da abone olabilirsiniz.

Bu yazı ilgini çekti mi?

Yeni yazılarımı Instagram‘da duyuruyorum. Takip et, iletişimde kalalım ✔️