Koşulsuz Sevgi Olur mu? - MiskinAdam
PSİKOLOJİK

Koşulsuz Sevgi Olur mu?

Bu soruyu tersinden de sorabiliriz: Koşullu sevgi olur mu? Öncelikle, iki gündür deli gibi yoğun bir şekilde araştırıp okuduğum akademik makalelere dayanarak, ulaştığım bilimsel yanıtı paylaşmak istiyorum: 

Bilinç sahibi insanlar arası koşulsuz sevgi olmaz. Dolayısıyla sevgi koşulludur. Her şeyden önce seven kişi, karşı taraftan da sevgi görmeyi bekler. Tıpkı bir annenin çocuğundan sevgi beklemesi gibi. Bu da bir koşuldur. Bazı okurların anında muhalefet olmak isteyeceğini tahmin ediyorum fakat okumaya devam ederseniz uzlaşacağımıza inanıyorum. O hâlde devam ediyorum:

Koşulsuz Sevgi Nedir, Ne Değildir?

Bir bitkiyi veya eşyayı sevdiğimizde ondan karşılık beklemeyiz. Beklentimiz/beklentisizliğimiz sağlıklı olduğu için evet, bu koşulsuz sevgidir. Aynı şekilde bebeklerin de bilinç sahibi olmadığını düşünürsek, bir annenin bebeğine olan sevgisi koşulsuz kabul edilebilir. Bilinçsiz bir canlıdan veya nesneden sevgi beklememek ne kadar sağlıklıysa, bilinçli bir canlıdan sevgi beklemek de o kadar sağlıklıdır. O halde biz, yetişkinler arası sevginin koşullarından bahsedelim mi? Çünkü bu konuyla ilgilenenlerin, bizzat ilişkilerini değerlendirmek üzere ilgilendiğini düşünüyorum. Aile bireylerimizle, arkadaşlarımızla veya sevgilimizle olan ilişkilerimizden bahsediyorum…

En temel koşul, sevgimize karşılık görmektir, dedik. Bu koşul sağlandıktan sonra diğer hiçbir koşulu gözetmeden sevebiliriz, bu doğru! 

Şunu diyebilirsiniz: “Peki bir anne-baba, kendilerini sevmeyen, yetişkin yaştaki, hayırsız evlatlarını sevmeye devam ediyorsa bu koşulsuz sevgi değil midir?”
Buna şöyle cevap verebilirim: Anne-baba beklentisini dizginlediği için buna koşulsuz sevgi diyebiliriz fakat bu annenin veya babanın sevgi beklemediği anlamına gelmez. Madem bilimsel çalışmalar buraya kadar olan sorulara yanıt veriyor, o hâlde ben, koşulsuz sevgi olur mu olmaz mıdan ziyade, koşulların veya beklentilerin sağlıklı olup olmadığını tartışmayı yeğlerim. 

Mesela seven kişinin bizi değiştirmeye çalışmamasını beklemek, bizi olduğumuz gibi sevmesini beklemek oldukça sağlıklı beklentilerdir. Kendi davranışlarımız sağlıksızsa -Örnek: Bencil veya narsist biriysek- bu davranışlarımızı değiştirme sorumluluğu ve kararı bizdedir; bizi seven insanda değildir… Şayet biz değişmek veya gelişmek istemiyorsak karşımızdaki insan bizi ya olduğumuz gibi kabul etmeli ya sevmekten vazgeçmeli ya da bizimle olan ilişkisini gözden geçirmelidir. Sevgi, bir insanı değişime zorlamak için geçerli sebep değildir. Burada anahtar kelime ilişkidir. Çünkü “sevgi” ile “ilişki” aynı anlama gelmez.

İlişki sahibi olmak, sorumluluk sahibi olmaktır. Mesela sevgilimize şunu diyebilir miyiz: Madem beni olduğum gibi seviyorsun, o halde Ayşe ve Fatma ile olan ilişkimi de kabul etmelisin… Bunu diyebilir miyiz? İyi düşünelim. Önce ben yanıtlayayım:

Karşı taraf için bu bir sorun değilse diyebiliriz ama karşı taraf için birden fazla ilişkimizin olması kabul edilebilir değilse bunu diyemeyiz. Öte yandan karşı tarafın bu durumu kabul etmeyişi, bizi sevmediği anlamına gelmez. Yalnızca bu tür bir ilişkiyi tasvip etmediği anlamına gelir. 

Dolayısıyla ilişki sonlanıp geriye sevgi kalabilir. İlişkinin bitmesi, sevginin bittiği anlamına gelmez ama bizim en temel koşulumuz olan sevgimize karşılık görme durumu da bir gün ortadan kalkarsa, ilişki gibi, sevgi de zamanla bitebilir. Büyük olasılıkla da biter. O yüzden sevgili okur; karşımızdaki insanın sevgisini değil; ilişkiden beklentilerini ve bizim bu beklentilere ne kadar uygun davrandığımızı düşünmek gerekir. Ya da karşımızdaki insanın bizim beklentilerimize ne kadar uygun davrandığını düşünmek gerekir… Beklentilerin uyuşmadığı yerlerde, uzlaşmanın sağlanamadığı durumlarda ilişki biterken sevgi kalabilir. İşte, illâ bir koşulsuz sevgiden bahsedeceksek asıl koşulsuz sevgi budur bence!

Belki de siz veya sevgiliniz, ilişkinin sorumluluklarını almayı reddettiniz. Belki sorumluluklarınızı vaktinde yerine getiremediniz. Belki sorumluluk alabileceğinize dair karşı tarafın umutlarını yok ettiniz. Olabilir mi?

Belki de karşınızdaki sizi olduğunuz gibi severken siz sevgi ile ilişki tanımlarını ve bu tanımların gerekliliklerini karıştırdınız. Olabilir mi?

Sevilmek mi istiyoruz yoksa ilişki sahibi olmak mı? İkisini birden istiyorsak, ilişkinin sorumluluklarını da almamız gerektiğini düşünüyorum. Aksi halde ilişkimiz olmaz; sadece sevdiğimiz biri olur. Ya da bizi seven biri… Ne dersiniz?

Anlatmaya Üşendiklerimi Yazıyorum
MiskinAdam


Yeni yazılarımı Instagram'da duyuruyorum. Takip et, iletişimde kalalım ✔️

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yeni yorumları e-posta aracılığıyla bana bildir. Ayrıca yorum yapmadan da abone olabilirsiniz.

Bu yazı ilgini çekti mi?

Yeni yazılarımı Instagram‘da duyuruyorum. Takip et, iletişimde kalalım ✔️